เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 542 เปลวเพลิงโลหิตปฐพีสีแดงฉาน
ลู่ผิงหมุนตัวคิดจะใช้วิชาหลบหนีไปทันที ทว่าความเร็วของเขาไหนเลยจะเทียบเคียงกับผู้บำเพ็ญขั้นธรรมลักษณ์ได้
ด้วยความจนใจ ลู่ผิงจึงทำได้เพียงวกกลับไปซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาใต้ก้นทะเลแห่งหนึ่ง หวังว่าจะสามารถหลบพ้นคลื่นพลังตกค้างจากการปะทะกันของผู้บำเพ็ญขั้นธรรมลักษณ์ โชคยังดีที่ร่างของลู่ผิงสวมเกราะหินอยู่ตลอดเวลา แม้เกราะชุดนี้จะทำให้ผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นช่วงปลายไม่อาจหยั่งรู้ตื้นลึกหนาบางของเขาได้ แต่เขาก็ไม่รู้แน่ชัดว่าจะปิดบังสายตาของผู้บำเพ็ญขั้นธรรมลักษณ์ได้หรือไม่
กระแสน้ำทะเลปั่นป่วนรุนแรงขึ้นทุกขณะ ตะกอนดินโคลนใต้ท้องทะเลฟุ้งกระจายขึ้นมานับไม่ถ้วนจนผืนน้ำแถบนี้ขุ่นมัวจนไม่อาจมองเห็นสิ่งใด แต่นั่นก็ช่วยเอื้อความสะดวกในการพรางตัวให้แก่ลู่ผิงอยู่บ้าง
เสียงกึกก้องคำรามใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ลู่ผิงเริ่มได้ยินเสียงตวาดกร้าวของผู้บำเพ็ญยามต่อสู้กันแว่ว ๆ ทว่าสีหน้าของลู่ผิงกลับยิ่งทวีความแปลกประหลาดขึ้น
"เหมยเทียนฉิน ข้าว่าเจ้าทิ้งไม้ปีศาจฟ้าลึกลับชิ้นนั้นไว้จะดีกว่า!"