เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 500 ข่าวคราวจากเกาะทิงเทา
ถึงตอนที่ห้าร้อยแล้ว ไม่นึกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ แอบซาบซึ้งใจอยู่บ้างเหมือนกัน!
เสียงระเบิดดังสนั่นประหนึ่งจะทำให้เกาะจิงเจ๋อทั้งเกาะสั่นสะเทือนตามไปด้วย
ยามที่เพลิงเมฆาม่วงบูรพาของลู่ผิงสัมผัสถูกด้านหน้าของอินเสวียนฉู่ซึ่งถูกสะกดไว้นั้น ราวกับได้จุดชนวนบางสิ่งให้ระเบิดออกทันที
แรงปะทะมหาศาลซัดสาดเข้ามา วังวนพลังวิญญาณที่กู่ร้องคำรามกวาดกระหน่ำไปทั่วทุกทิศ ผู้บำเพ็ญรอบด้านนอกจากบรรพชนเทียนฉินแล้ว คนอื่น ๆ ล้วนกางปราณเกราะคุ้มกายออกโดยสัญชาตญาณ ทว่าจุดที่ลู่ผิงกับอินเสวียนฉู่ยืนอยู่เมื่อครู่กลับกลายเป็นกลุ่มก้อนหมอกควันและฝุ่นละอองขนาดใหญ่ที่พัวพันกันยุ่งเหยิง หากมองโดยรวมแล้ว กลุ่มไอนั้นฝั่งหนึ่งขาวซีด อีกฝั่งหนึ่งกลับเป็นสีม่วงเข้ม
นักพรตเสวียนเซินโบกมือพัดฝุ่นควันที่ลอยคลุ้งให้สลายไป จึงเห็นว่าตรงจุดที่ลู่ผิงกับอินเสวียนฉู่ยืนอยู่นั้นแบ่งแยกออกเป็นสองอาณาบริเวณอย่างชัดเจน ด้านหลังของอินเสวียนฉู่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งหิมะ ส่วนด้านหลังของลู่ผิงกลับเป็นคลื่นความร้อนที่กลั่นจากไอสีม่วง เมื่อทั้งสองปะทะกันก็เกิดเป็นหมอกสีขาวลอยกรุ่นขึ้นมาเป็นระลอก ปกคลุมคนทั้งสองจนดูราวกับภาพลวงตาที่ก้ำกึ่งระหว่างจริงกับเท็จ