เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 493 หวนคืนแดนอวิ่นลั่ว
หวังฉียื่นมือไปรับแผ่นหยกที่ฟางเทาส่งให้อย่างนอบน้อม พลางเอ่ยถามว่า "ท่านนักพรตเสวียนเจี๋ยยังมีคำสั่งอื่นอีกหรือไม่ขอรับ"
สีหน้าของฟางเทาฉายแววประหลาดพิกลขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า "ไม่มีแล้ว เจ้าเพียงแค่นำแผ่นหยกชิ้นนี้ไปยังเขาด้านหลังของเขาเทียนหลิงเพื่อตามหาคนผู้หนึ่งนามว่าตู้เฟิง แล้วมอบแผ่นหยกชิ้นนี้ให้แก่เขาก็พอ"
หวังฉีชะงักไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม "ง่ายดายเพียงนี้เชียวหรือขอรับ"
แววตาของฟางเทาวูบไหว แต่ก็ยังคงผายมือออกพลางกล่าว "ผู้เฒ่าอย่างข้าจะหลอกเจ้าไปทำไมกัน"
"ตกลงขอรับ!" หวังฉีกล่าวจบก็ก้าวเดินไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายบนเกาะหวงหลี พลางเอ่ยว่า "ข้าน้อยจะไปเดี๋ยวนี้!"
หวังฉีเพิ่งจะจากไป ฟางเสียกับฟางเวยก็เดินเข้ามา ฟางเทามองดูลูกชายหญิงฝาแฝดคู่นี้ของตน สีหน้าก็เผยความปลาบปลื้มใจออกมาเล็กน้อย ทว่าก็รีบซ่อนเก็บเอาไว้ในทันที ก่อนจะหยิบป้ายหยกออกมาหนึ่งชิ้นแล้วกล่าวว่า "พวกเจ้าสองคนจงนำของชิ้นนี้เดินทางไปยังเกาะเหมันต์สักรอบ นำป้ายหยกไปมอบให้แก่ท่านนักพรตของสำนักเราที่รับหน้าที่ดูแลการขุดเหมืองศิลาแร่"
ฟางเสียหัวเราะ "คิกคิก" แล้วกล่าวว่า "ท่านพ่อ ป้ายหยกชิ้นนี้คือสิ่งใดหรือ ทำไมต้องส่งไปที่เกาะเหมันต์ด้วยเล่า ลูกได้ยินมาว่าเกาะเหมันต์นั้นหนาวเหน็บยิ่งนัก ศิษย์ขั้นหลอมโลหิตทั่วไปไปอยู่ที่นั่นล้วนยากจะทนทานไหว"