ตอนที่ 463 ความหยิ่งผยองของหย่วนกวง

ตอนที่ 463 ความหยิ่งผยองของหย่วนกวง

เมื่อมองไปยังเกาะหวงหลีเบื้องหน้าที่ถูกม่านค่ายกลทรงชามครอบคุ้มกันไว้อย่างแน่นหนา และคลื่นอสูรนอกเกาะที่กำลังโถมซัดเข้าใส่ราวกับกระแสน้ำ ลู่ต้ากุ้ยก็ตบศีรษะตนเองด้วยความหงุดหงิดใจ “คราวหน้าเห็นทีต้องหาวิชาหลบหนีมาฝึกฝนบ้างแล้ว อุตส่าห์เร่งรุดมาแทบตาย สุดท้ายก็ยังมาไม่ทันก่อนที่พวกเผ่าอสูรจะเปิดฉากโจมตีเกาะหวงหลี หากตอนนี้ส่งกระบี่เวทส่งสารออกไป ก็มีโอกาสสูงมากที่จะถูกผู้บำเพ็ญเผ่าอสูรล่วงรู้ตำแหน่งเข้า”

ขณะที่ลู่ต้ากุ้ยกำลังจนปัญญาอยู่นั้น เสียงหยอกล้อสายหนึ่งก็ดังแว่วเข้ามา “นี่ไม่ใช่นักพรตเต่าหรอกหรือ ก่อนหน้านี้ยังส่งเสียงเอะอะว่าจะบุกตีเกาะหวงหลีให้แตกอยู่มิใช่รึ ไฉนพอมาถึงหน้าค่ายกลแล้วกลับขี้ขลาดตาขาวเสียเล่า? ก็นะ ด้วยตบะขั้นหลอมแก่นที่เพิ่งทะลวงผ่านมาได้ ลมปราณและโลหิตยังพลุ่งพล่านอย่างหนัก ชัดเจนว่าหลังจากทะลวงขั้นยังไม่ทันได้ปรับให้มั่นคง เกรงว่าพอขึ้นสู่สนามรบ ยังมิทันที่อีกฝ่ายจะลงมือโจมตี เจ้าก็คงตกใจกลัวจนตบะขั้นหลอมแก่นร่วงหล่นลงมาเองแล้วกระมัง”

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังระงมขึ้น ลู่ต้ากุ้ยหันกลับมาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ พลางมองดูผู้บำเพ็ญอสูรวัยเยาว์หลายคนที่อยู่ด้านหลัง คนกลุ่มนี้คือผู้บำเพ็ญอสูรที่ลู่ต้ากุ้ยพบระหว่างผ่านเส้นทางของเผ่าอสูรทะเลลึก ซึ่งกำลังมุ่งหน้ามาล้อมโจมตีเกาะหวงหลีเพื่อหวังจะ ‘สร้างผลงานสร้างชื่อ’ และเช่นเดียวกับลู่ต้ากุ้ย พวกเขาก็เพิ่งกลายร่างจำแลงกายได้ไม่นาน