ตอนที่ 456 ตำรับโอสถหลอมวิญญาณ

ตอนที่ 456 ตำรับโอสถหลอมวิญญาณ

ลู่ผิงอาศัยความช่วยเหลือของต้าเป่า สร้างถ้ำพำนักชั่วคราวใต้ดินขึ้นมาในเทือกเขาใต้สมุทรแห่งหนึ่งในแดนอสูรทะเลลึก เขายังไม่ทันได้รักษาอาการบาดเจ็บภายในร่างก็ใจร้อนเร่งให้ต้าเป่านำสมบัติที่เก็บเกี่ยวได้ในถ้ำพำนักมังกรชือเหมันต์ออกมา ทว่าเมื่อเห็นสิ่งที่ต้าเป่าทุลักทุเลหยิบออกมาจากถุงเก็บสัมภาระที่ผูกไว้ใต้คาง สีหน้าของลู่ผิงพลันมืดครึ้มลงทันที

กริกเกรียก

ต้าเป่าเทข้าวของในถุงเก็บสัมภาระลงบนพื้นจนหมดเกลี้ยงราวกับกำลังอวดสมบัติถุงเก็บสัมภาระที่เคยป่องตุ่ยพลันแฟบลงทันตา

ลู่ผิงมองของบนพื้นแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแห้งผาก "ต้าเป่ามีแค่นี้หรือ"

ต้าเป่ากระพริบตาปริบ ๆ อย่างไร้เดียงสา ไม่เข้าใจว่าลู่ผิงหมายความว่าอย่างไรทว่ามันอยู่กับลู่ผิงมานานที่สุด จึงพอจะจับความรู้สึกได้ว่าลู่ผิงดูผิดหวังอยู่บ้าง

ลู่ผิงไหนเลยจะเพียงแค่ผิดหวังเล็กน้อยพอมองศิลาวิญญาณที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้น มันคือโคตรจะผิดหวังเลยต่างหาก!

สมุนไพรวิญญาณห้าร้อยปีหนึ่งต้นกับศิลาวิญญาณชั้นล่างหนึ่งก้อน อย่างไหนล้ำค่ากว่ากัน