เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 409 รื้อฟื้นเรื่องเก่าในอดีต
บรรพชนหลิ่วเทียนหลิงเงียบงันอยู่ภายในห้องฝึกตนไปครู่ใหญ่ จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นว่า “หลังจากเจ้าออกจากเกาะเหมันต์ครั้งนี้แล้ว มีแผนการอันใดหรือไม่?”
ลู่ผิงส่ายหน้าแล้วตอบว่า “ศิษย์ยังไม่มีแผนการแน่ชัด เพียงอยากออกท่องโลกเปิดหูเปิดตา ดูความกว้างใหญ่ของยุทธภพแห่งการบำเพ็ญเพียรขอรับ!”
บรรพชนหลิ่วเทียนหลิงนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยถามว่า “เจ้ารู้จักโอสถต่ออายุหรือไม่?”
ลู่ผิงชะงักไป จากนั้นก็ได้ยินอาจารย์กล่าวต่อว่า “ยามนั้นอาจารย์เคยก่อเรื่องใหญ่เอาไว้ บรรพชนเต้าเซิ่งแห่งสำนักเสวียนหลิงนำบรรพชนอีกห้าคนบุกโจมตีเข้ามา หกบรรพชนของสำนักเราออกหน้าปกป้องสุดกำลัง แม้จะต้านทานการบุกของสำนักเสวียนหลิงเอาไว้ได้ และทำให้สำนักเรายืนหยัดทัดเทียมกับสำนักเสวียนหลิงได้ตั้งแต่นั้น แต่ท่านอาจารย์อาเทียนคังกลับได้รับบาดเจ็บสาหัสยิ่งในศึกนั้น เดิมทีท่านเป็นบรรพชนที่มีหวังเลื่อนสู่ขั้นหลอมแก่นช่วงกลางมากที่สุดของสำนัก ทว่าตบะกลับไม่ก้าวหน้าขึ้นเลยตลอดห้าสิบกว่าปีที่ผ่านมา อายุขัยหดหายจนใกล้จะดับขันธ์เต็มที หลายปีมานี้แม้ท่านอาจารย์อาเทียนหลูและคนอื่น ๆ จะพยายามช่วยชีวิตอย่างสุดกำลัง ทั้งยังได้เทียบโอสถต่ออายุสามถึงห้าปีมาหลายเทียบ แต่ก็ไม่อาจช่วยอะไรได้ เจ้าเป็นปรมาจารย์ปรุงยาเพียงคนเดียวในสังกัดของข้า วันหน้าหากเจ้ามีความสามารถพอ หนี้บุญคุณนี้เจ้าต้องช่วยอาจารย์ตอบแทนให้ได้”