เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 395 ภูผาถล่มและปฐพีแยก
การต่อสู้ตะลุมบอนที่เขาหลังเทียนหลิงดึงดูดสายตาของศิษย์สำนักเจินหลิงให้แอบจับตาดูมากขึ้นเรื่อย ๆ บนลานโล่งริมขอบวงต่อสู้ กลุ่มแสงสว่างพลันปรากฏขึ้น มีเพียงผู้บำเพ็ญเพียรคนหนึ่งซึ่งดูอายุไม่ต่างจากลู่ผิงเท่าใดนักก้าวออกมาจากกลุ่มแสงนั้น
ผู้บำเพ็ญคนนั้นกวาดตามองซ้ายขวา ครั้นเห็นทุกคนกำลังตะลุมบอนกันอยู่ก็กล่าวอย่างยินดีว่า "พวกเจ้าสู้กันต่อเลย ข้าจะวางค่ายกลล้อมพวกเจ้าไว้ ใครมีความสามารถก็จงทำลายค่ายกลแหกวงล้อมออกมาคนเดียว แต่ถ้าใครหน้าหนาไร้ยางอาย จะจับมือกับคนอื่นร่วมกันทำลายค่ายกลก็ย่อมได้"
พูดจบก็ไม่สนใจคนที่กำลังต่อสู้ชุลมุน สะบัดมือซัดอุปกรณ์จัดวางค่ายกลหลายชิ้นพุ่งลงสู่ทิศทั้งสี่รอบวงต่อสู้ทันที
ลู่ผิงเห็นคนผู้นี้แล้วนึกขัน ปกติผู้เชี่ยวชาญค่ายกลมักไม่ค่อยออกหน้ามาร่วมประลองโดยตรงกับผู้บำเพ็ญด้วยกัน คนผู้นี้ไม่เพียงสอดมือเข้ามายุ่ง แต่ยังเรียกร้องให้ทุกคนรอเขาวางค่ายกลเสร็จ เรื่องง่ายดายพรรค์นั้นจะมีที่ไหนกัน
ลู่ผิงหัวเราะเสียงดังแล้วกล่าวว่า "อยากวางค่ายกลก็ย่อมได้ ผ่านด่านนี้ไปให้ได้ก่อนค่อยบอกชื่อแซ่มา!"