กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 387 ลู่ผิงโต้กลับ
กินอิ่มจนแน่นท้องเป็นความรู้สึกแบบไหนกัน?
แล้วยามที่กินอิ่มเกินไปจนแทบจะแน่นตายเล่า เป็นความรู้สึกเช่นไร?
ลู่ผิงต้องทนอยู่ในความรู้สึกคล้ายจะแน่นตายเช่นนี้มาตลอดสามปี!
ยามที่ลู่ผิงพบวารีหนักเสวียนหยวนในถ้ำฉงเสวียนเมื่อคราวนั้น แม้แต่พลังฝีมือที่เพิ่งก้าวสู่ขั้นหลอมแก่นของเขาก็ยังแทบควบคุมมวลน้ำสีดำก้อนนั้นไว้ไม่อยู่
มีเพียงคำเดียวคือ หนัก!
เมื่อลู่ผิงจำต้องเลือกผสานวารีหนักเสวียนหยวนด้วยความจนใจ เขาก็จมดิ่งอยู่ในความรู้สึกอิ่มแน่นจนแทบตายนี้มาตลอดสามปีเต็ม
ทุกครั้งที่ผสานวารีหนักเสวียนหยวนหยดหนึ่งเข้าสู่แก่นทองคำ ลู่ผิงก็รู้สึกราวกับกลืนน้ำทองแดงน้ำเหล็กประทังความหิว เขาต้องโคจร 'เคล็ดสดับคลื่นทะเลเหนือ' เต็มกำลังทุกขณะจิตเพื่อหลอมวารีหนักเสวียนหยวนแต่ละหยด สกัดพลังวิญญาณสายหนึ่งที่แฝงอยู่ให้ออกมาให้แก่นทองคำดูดซับ ส่วนตัววารีหนักนั้นก็ถูกพลังแท้ของลู่ผิงหลอมรวมไป