เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 351 ทุ่มสุดตัวปกป้องเกาะเสวียนฉี
ลู่ผิงชี้นิ้วออกไป บนหน้าอกของนักพรตเผ่าอสูรที่ล้มลงพลันปรากฏรูเลือดขึ้นรูหนึ่ง จากระยะไกลมีเสียงคำรามด้วยโทสะดังแว่วมา "เจ้าเด็กเหลือขอ บังอาจนัก!"
มุมปากของลู่ผิงยกยิ้มเย้ยหยัน ห้วงแก่นหัวใจของนักพรตเผ่าอสูรถูกกระบี่สุ่ยโยวแทงทะลวงไปแล้ว แก่นทองคำของนักพรตอสูรจึงระเบิดออกเอง ก่อตัวเป็นวังวนพลังวิญญาณขนาดใหญ่บนผิวน้ำทะเล ก่อนจะสลายหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงความหนาแน่นของพลังวิญญาณอันเข้มข้นตรงนี้ที่ยังเป็นหลักฐานว่าเมื่อครู่เคยมีผู้บำเพ็ญอสูรขั้นหลอมแก่นอยู่หนึ่งตน
ลู่ผิงเปลี่ยนท่าดรรชนี กระบี่สุ่ยโยวที่ผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่ในอากาศก็เกี่ยวร่างศพของนักพรตอสูรอย่างแคล่วคล่อง สายรัดเอวกักสมบัติเส้นหนึ่งจึงลอยมาอยู่ในมือของลู่ผิง
ลู่ผิงยังไม่ทันได้ตรวจดูของที่ได้มาในสายรัดเอวกักสมบัติ ขนนกสีทองเล่มหนึ่งก็พุ่งฉิวตรงเข้ามาทางลู่ผิงแล้ว
นี่คือนักพรตเผ่าอสูรที่มีระดับการบำเพ็ญสูงสุดในบรรดาสามตนที่กำลังรุดหน้ามา บรรลุถึงขั้นหลอมแก่นชั้นที่ห้าแล้ว ส่วนอีกสองคนที่เหลือมีระดับพลังเท่ากับผู้บำเพ็ญอสูรที่ตกตายใต้เงื้อมมือของลู่ผิง ล้วนเป็นขั้นหลอมแก่นชั้นที่สาม ซึ่งติดอยู่ตรงคอขวดที่จะก้าวสู่ขั้นหลอมแก่นช่วงกลาง