กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 346 คำท้าของโอวหยาง
ในแวดวงผู้บำเพ็ญเพียร ยามแสดงธรรมหรือเสวนาธรรม ย่อมมีผู้ลงมือประลองแลกเปลี่ยนวิชาไม่น้อย แม้ในงานชุมนุมธรรมลักษณ์จะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก็มิใช่เรื่องแปลก ระหว่างการประลอง แต่ละฝ่ายมักยั้งมือเมื่อรู้ผล หากต่างได้ข้อคิดความรู้ก็จะยอมรามือต่อกัน
ทว่าในงานชุมนุมธรรมลักษณ์ของศิษย์สำนักเจินหลิง ศิษย์สำนักเสวียนหลิงกลับเอ่ยปากท้าทาย การประลองเช่นนี้จึงเริ่มแปรเปลี่ยนรสชาติไปไม่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น โอวหยางเหวยเจี้ยนเปิดปากก็เจาะจงจะประลองเพลงกระบี่กับลู่ผิง ลู่ผิงยังมิทันเอ่ยคำ กลิ่นดินปืนภายในวิหารจ้งหัวพลันตลบอบอวลขึ้นมาแล้ว
“บังอาจ บรรดาผู้อาวุโสในที่นี้ยังไม่ทันเอ่ยปาก มีที่ให้เด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้ามาส่งเสียงเอะอะหรือ ยังไม่รีบขออภัยต่อท่านบรรพชนเทียนหลิงและผู้อาวุโสทุกท่านอีก”
นักพรตหลินซวีชิงตวาดใส่โอวหยางเหวยเจี้ยนที่อยู่ด้านข้างเสียงดัง ทว่าน้ำเสียงนั้นฟังอย่างไรก็เหมือนคนสองคนกำลังเล่นละครตบตา