เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 344 ขอพี่ลู่ช่วยชี้แนะ
ประกายแสงสีเขียวในดวงตาของลู่ผิงวาบผ่านแล้วเลือนหายไป เขายิ้มเจื่อนพลางเอ่ยกับไอ้ป๋อเทาว่า "พี่ไอ้ สองพี่น้องท่านปิดบังข้าเสียมิดชิดแท้ ๆ 'น้อง' ไอ้ซูเทาที่แท้เป็นสตรี วิชาลวงตาช่างลึกล้ำยิ่งนัก!"
วิชาฤทธิ์ระดับเล็ก 'เนตรแท้ซานชิง' ของลู่ผิงฝึกปรือจนเกือบสมบูรณ์แล้ว ยามปกติที่ทอดสายตามองผู้อื่น แม้ไม่ได้ตั้งใจใช้วิชาฤทธิ์ระดับเล็กนี้ ดวงตาของลู่ผิงก็ยังมีพลังมองทะลุความลวงอยู่บ้าง บ่อยครั้งที่วิชาอำพรางหรือซ่อนเร้นบนร่างของผู้อื่น ต่อให้ลู่ผิงไม่สำแดงวิชาฤทธิ์ ก็ยังใช้สายตาสังเกตเห็นได้
เมื่อครู่นี้เองตอนที่ลู่ผิงยืนต้อนรับแขกเหรื่อไปมาอยู่บนบันไดพลังวิวิญญาณ ก็ได้พบกับสองพี่น้องไอ้ป๋อเทาและไอ้ซูเทาที่เคยรู้จักกันมาก่อน ทว่าลู่ผิงกลับพบในทันทีว่าบนร่างของไอ้ซูเทามีวิชาพรางกายที่ล้ำเลิศยิ่งชั้นหนึ่งปกคลุมอยู่ แม้แต่พลังจิตของนักพรตขั้นหลอมแก่นทั่วไปก็ยังไม่อาจตรวจพบ
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ลู่ผิงจึงโคจร 'เนตรแท้ซานชิง' ขึ้นมา แล้วถึงได้พบว่าไอ้ซูเทาที่มักทำท่าทางกระตุ้งกระติ้งผู้นี้แท้จริงแล้วเป็นสตรี เมื่อนึกย้อนไปถึงคราวที่รู้จักกัน ลู่ผิงก็พลันกระจ่างแจ้ง มิน่าเล่าถึงได้รู้สึกอยู่ตลอดว่า 'น้อง' ไอ้ซูเทาผู้นี้ดูแปลกประหลาดพิกล ลู่ผิงเองก็เคยระแวงว่าไอ้ซูเทาจะปลอมเป็นชายหรือไม่ ทว่าในตอนนั้นกลับไม่อาจมองเห็นร่องรอยพิรุธจากตัวนางได้เลย