เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 330 จิตสังหารใต้เงาจันทร์
นักพรตหวังโจวหนีไปแล้ว!
ครานี้ไม่เพียงแต่ลู่ผิงจะงุนงงจนทำตัวไม่ถูก แม้แต่คนอื่น ๆ ก็ยังได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก
เรื่องนี้นับว่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว แม้ลู่ผิงจะหยั่งรู้มหาอิทธิฤทธิ์วิชากระบี่ บงการประกายกระบี่รู้แจ้งจนก่อเป็นค่ายกลกระบี่ได้ แต่มีหรือที่เหล่าผู้บำเพ็ญในที่นั้นจะดูไม่ออกว่า ลู่ผิงเพิ่งจะแตะต้องถึงธรณีประตูของมหาอิทธิฤทธิ์วิชากระบี่เท่านั้น อานุภาพของค่ายกลกระบี่ไม่อาจสำแดงออกมาได้เต็มที่อย่างสิ้นเชิง ด้วยระดับฝีมือของนักพรตหวังโจว แม้จะสู้มหาอิทธิฤทธิ์กระบี่ของลู่ผิงไม่ได้ ก็ย่อมประมือได้อีกหลายสิบกระบวนท่า แล้วค่อยล่าถอยอย่างปลอดภัยได้อย่างแน่นอน
ถึงแม้ทำเช่นนั้นจะเสียหน้าไปบ้าง แต่ก็ยังดีกว่าการเผ่นหนีก่อนสู้แบบนี้มากนัก
ยามนี้นักพรตหวังโจวมิใช่แค่เสียหน้าธรรมดาแล้ว แต่นี่มันขายหน้าชัด ๆ! หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป นักพรตหวังโจวย่อมกลายเป็นตัวตลกในวงการบำเพ็ญเพียรแห่งทะเลตะวันออกอย่างไม่ต้องสงสัย
"บางทีสหายเต๋าหวังอาจรู้สึกว่าไม่อาจเอาชนะได้ จึงล่าถอยไปเองกระมัง อย่างไรเสียวันธรรมดาสหายเต๋าหวังก็หยิ่งทรนง หลายเรื่องจึงไม่ลดตัวมากล่าววาจาตามมารยาท ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อครู่ตอนสหายเต๋าหวังหลบหนีไป ก็ไม่ได้ร้อนรนถึงเพียงนั้นเสียหน่อย!"