ตอนที่ 315 ม่านปราณแท้วารี

ตอนที่ 315 ม่านปราณแท้วารี

สัตว์อสูรระดับขุนพลอสูรเหล่านี้ ในหมู่ผู้บำเพ็ญอสูรล้วนเป็นหน่อพันธุ์ชั้นดีที่มีโอกาสเลื่อนขั้นสู่ขั้นหลอมแก่น ฐานะของพวกมันไม่ต่างอันใดกับศิษย์ระดับหัวกะทิของสำนักเจินหลิง หลังจากก้าวเข้าสู่ขั้นผสานโลหิตช่วงกลางแล้ว ย่อมต้องทิ้งศาสตราเวทประเภทตะเกียงจิตวิญญาณไว้ในสำนัก หากผู้บำเพ็ญไปทอดร่างดับสูญอยู่ภายนอก ตะเกียงจิตวิญญาณดับลง สำนักก็สามารถตามล่าตัวผู้ลงมือได้จากเบาะแสที่หลงเหลืออยู่ในตะเกียง

เห็นได้ชัดว่าขุนพลอสูรขั้นผสานโลหิตจุดสูงสุดตนนี้ก็เป็นเช่นนั้น ในพริบตาที่ลู่ผิงสังหารมันลง เจ้าตำหนักอสูรผู้เป็นนายของขุนพลอสูรก็รับรู้ได้ทันที

ลู่ผิงเองก็สะดุ้งตกใจเช่นกัน เสียงคำรามกึกก้องนี้หาใช่ใครอื่นไม่ แต่เป็นอสูรปลาคุนที่ตนเคยร่วมมือกับฉู่ถิงสู้ศึกอย่างดุเดือดในวันนั้นนั่นเอง!

แม้ลู่ผิงจะประเมินตนเองว่ามิใช่คู่ต่อสู้ของมัน แต่อสูรปลาคุนตนนี้คิดจะรั้งตัวเขาไว้ก็ยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก ยิ่งไปกว่านั้นข้างกายยังมีแม่นางซุนยอดฝีมือขั้นหลอมแก่นชั้นที่สี่คอยช่วยเหลืออยู่อีกคน

ทว่ายามนี้ทั้งสองกลับถลำลึกเข้ามาอยู่ท่ามกลางฝูงสัตว์อสูร หากไปพัวพันกับผู้บำเพ็ญอสูรเข้า ย่อมต้องถูกเหล่านักพรตอสูรตนอื่นที่ได้ยินข่าวรี่เข้ามาล้อมกรอบ ถึงเวลานั้นพวกเขาทั้งสองคงไร้หนทางหลบหนีจริง ๆ แล้ว