ตอนที่ 311 ไร้เงาไร้ลักษณ์

ตอนที่ 311 ไร้เงาไร้ลักษณ์

"ฮึ เสแสร้งแกล้งทำเป็นลึกลับ!"

คนที่พูดคือนักพรตเกาผู้ซึ่งเคยตำหนิลู่ผิงมาก่อน คราวนี้จึงรีบร้อนโผล่ออกมาเย้ยหยันสักสองสามคำ

พลังจิตหลายสายพุ่งตรงไปยังของเหลวสีทองในไหหินเขียว ในจำนวนนั้นมีพลังจิตของนักพรตเการวมอยู่ด้วย ลู่ผิงลอบหัวเราะในใจ ทว่าปากกลับไม่ได้เอ่ยเตือน น้ำหมื่นพิษเป็นสิ่งมีพิษร้ายแรงที่กระทั่งพลังจิตก็ยังสามารถกัดกร่อนได้

เสียงครางอึดอัดดังขึ้นติดต่อกันหลายครา บนไหหินเขียวกลับมีควันสีเขียวจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งขึ้นมาจนแทบมองไม่เห็น

นักพรตเกากล่าวด้วยน้ำเสียงดุร้าย "นี่เจ้าจงใจเล่นงานข้าหรือ?"

ลู่ผิงปรายตามองนักพรตเกาแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยอย่างเรียบเฉย "พลังจิตปล่อยและดึงกลับตามใจนึก มีหรือที่ผู้น้อยจะไปห้ามปรามได้ อีกทั้งท่านยังบอกมิใช่หรือว่าผู้น้อยเสแสร้งแกล้งทำ แล้วเหตุใดจึงร้อนรนใช้พลังจิตเข้ามาตรวจดูเล่า?"

"เจ้า!" นักพรตเกาทรุดตัวลงนั่งด้วยความโกรธแค้น ความเสียหายที่พูดไม่ออกคราวนี้เขากลืนลงคอไปอย่างไม่อาจโต้แย้งได้จริง ๆ