เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 309 วารีใสประกายหยก
นักพรตหญิงได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้บำเพ็ญทั้งหลาย สีหน้าก็เผยความรำคาญใจอยู่บ้างพลางเอ่ยว่า "ผู้น้อยกล่าวไปแล้วว่า ยินดีใช้สิ่งนี้แลกกับหญ้าวิญญาณสามพันปีจำนวนยี่สิบต้น"
ผู้บำเพ็ญข้างกายนางเอ่ยขึ้นว่า "แม่นางซุนล้อเล่นแล้ว หญ้าวิญญาณสามพันปียี่สิบต้น ต่อให้หลอมโอสถขั้นธรรมลักษณ์ล้วน ๆ ก็ยังพอใช้ได้ถึงครึ่งเตา เท่าที่ข้าทราบ บรรพชนขั้นธรรมลักษณ์ในยามนี้ส่วนใหญ่บำเพ็ญเพียรด้วยโอสถที่ใช้หญ้าวิญญาณสามพันปีเป็นเพียงตัวนำ จากนั้นค่อยใช้หญ้าวิญญาณพันปีจำนวนมากหลอมเป็นโอสถกึ่งธรรมลักษณ์ แม่นางซุนเอ่ยปากขอยี่สิบต้น วารีวิญญาณเพียงขันเล็ก ๆ นี้เห็นทีจะไม่พอหรอกกระมัง!"
แม่นางซุนสีหน้าไม่เปลี่ยน เอ่ยว่า "อ้อ เช่นนั้นท่านนักพรตเกาคิดว่าควรให้หญ้าวิญญาณเท่าใดเล่า?"
นักพรตเกาได้ยินดังนั้นก็ยินดี รู้ว่ายังมีช่องทางเจรจา จึงลองหยั่งเชิงดู "ข้ามีหญ้าวิญญาณสามพันปีอยู่สี่ต้น..."
แม่นางซุนได้ยินพลันเปลี่ยนสีหน้า นักพรตเกาเห็นเข้าก็รีบเอ่ยเสริมว่า "ย่อมแน่นอน ข้ายังมีหญ้าวิญญาณพันปีอีกหลายสิบต้นนำมาเสริมให้ด้วย"