เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 305 ลาภลอยเหนือความคาดหมาย
ลู่ผิงกวาดสายตาตรวจดูเทียบยาสักพัก เป็นเทียบยาขั้นหลอมแก่นช่วงต้นสองใบ ช่วงกลางหนึ่งใบ และช่วงปลายหนึ่งใบ ภายในกล่องผลึกหยกทั้งสามใบมีสมุนไพรวิญญาณพันปีราวหกสิบถึงเจ็ดสิบต้น ส่วนในกล่องไขกระดูกหยกสองใบกลับมีสมุนไพรวิญญาณสามพันปีเกือบสามสิบต้น ในนั้นยังมีหญ้าฉือหลิงและบุปผาโลหิตเน่าเปื่อยอยู่สองต้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องใช้ในการหลอมโอสถจงติ่งพอดี
ลู่ผิงเก็บของเหล่านี้ลงในแหวนกักมิติของตนอย่างสบายใจพลางยิ้มกล่าว "ท่านอาจารย์อาล้อเล่นแล้ว ครั้งนี้ศิษย์เป็นฝ่ายได้เปรียบท่านแน่แท้ เกรงว่ายังไม่ทันที่ศิษย์จะก้าวหน้าจนถึงระดับหลอมโอสถขั้นหลอมแก่นช่วงปลาย ท่านอาจารย์อาก็บรรลุสู่ขั้นธรรมลักษณ์ไปเสียก่อนแล้ว ถึงเวลานั้นหากจะหลอมโอสถอีก คงต้องรบกวนบรรพชนเทียนหลูผู้เป็นมหาปรมาจารย์ปรุงยาเพียงหนึ่งเดียวของสำนักเราแล้วล่ะขอรับ"
เมื่อจูเสวียนเมิ่งได้ยินลู่ผิงเอ่ยถึงบรรพชนเทียนหลู พลันเงยหน้ามองลู่ผิงทันที ประจวบเหมาะกับที่ลู่ผิงก็กำลังมองนางอยู่เช่นกัน ทั้งสองมิได้เอ่ยปาก ทว่าคล้ายต่างก็มองเห็นบางสิ่งจากสายตาของกันและกัน
เหลียงเสวียนเฟิงปรายตามองคนทั้งสอง แววตาฉายประกายกังวลวาบหนึ่ง แต่ก็มิได้เอ่ยสิ่งใดออกมา