เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 303 สองยอดฝีมือปะทะศัตรูฉกาจ
ลู่ผิงไม่พูดพร่ำทำเพลง กระบี่เกล็ดทองทะยานขึ้นสู่เวหา ฟาดฟันเข้าใส่ผู้บำเพ็ญเผ่าอสูรทันที
กระบี่เกล็ดทองรวบรวมแสงกระบี่มีจิตวิญญาณกว่าหกร้อยสายเข้าสู่ตัวกระบี่กลางเวหา ลู่ผิงลงมือครานี้ก็แทบจะทุ่มเทกำลังทั้งหมดออกมาแต่แรก!
สีหน้าอันสุขุมผ่อนคลายของผู้บำเพ็ญเผ่าอสูรเริ่มเคร่งขรึมขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้เห็นวิชากระบี่ของลู่ผิง ทว่าไม่นานก็กลับมาทำท่าไม่ยี่หระแล้วเอ่ยว่า "ฮ่า ๆ นี่คงเป็นสิ่งที่เผ่ามนุษย์พวกเจ้าเรียกว่าวีรบุรุษช่วยสาวงามสินะ ฝีมือร้ายกาจไม่เบาจริง ๆ ทว่าแม่นางคนงามผู้นี้ สุดท้ายแล้วก็ต้องเป็นของท่านเจ้าตำหนักอยู่ดี!"
เมื่อผู้บำเพ็ญเผ่าอสูรบรรลุถึงขั้นหลอมแก่นจนแปลงกายเป็นมนุษย์ได้ ในหมู่เผ่าอสูรย่อมมีอำนาจในการเปิดตำหนักตั้งจวนและสร้างขุมกำลังของตนเอง ซึ่งต่างจากผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ในขั้นหลอมแก่นที่เรียกตนเองว่านักพรต ผู้บำเพ็ญเผ่าอสูรนิยมเรียกตนเองว่าท่านเจ้าตำหนักเสียมากกว่า
ในมือของผู้บำเพ็ญเผ่าอสูรพลันปรากฏน้ำเต้าลูกหนึ่งขึ้นมา เขาเทปากน้ำเต้าคว่ำลง คลื่นน้ำสีน้ำเงินเข้มสายหนึ่งก็ซัดสาดทะลักออกมา พุ่งเข้าปะทะกับกระบี่เกล็ดทองที่ฟาดฟันลงมา