ตอนที่ 297 ใบไม้แห่งวายุสวรรค์

ตอนที่ 297 ใบไม้แห่งวายุสวรรค์

ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปข้างหน้า ระหว่างทางพบม่านอาคมขวางกั้นอยู่หลายครั้ง ลู่ผิงครุ่นคิดเพียงครู่เดียวก็ซัดเคล็ดวิชาออกไปติดต่อกันหลายสาย ม่านอาคมพลันสลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง ครั้นทั้งสามเดินผ่านไปแล้ว ลู่ผิงก็ซัดเคล็ดวิชาออกไปอีกหลายสาย ม่านอาคมที่สลายไปก็กลับคืนสภาพเดิมอีกครั้ง

นักพรตเหลียงเสวียนเฟิงเห็นว่าตรามุทราและเคล็ดวิชาที่ลู่ผิงซัดออกมาก่อนหน้านี้ค่อนข้างติดขัดแข็งทื่อ เห็นได้ชัดว่าลู่ผิงเพิ่งเคยใช้เป็นครั้งแรก ทว่ายิ่งพบม่านอาคมมากขึ้นเท่าใด ฝีมือของลู่ผิงก็ยิ่งชำนาญขึ้นเท่านั้น ระหว่างทางม่านอาคมที่พบล้วนไม่ซ้ำกัน ลู่ผิงกลับใช้ตรามุทราและเคล็ดวิชาที่ต่างกันมาคลี่คลายได้ทั้งหมด

ในที่สุดนักพรตเหลียงเสวียนเฟิงก็อดถามไม่ได้ “เจ้าหนู เจ้าได้หยกบันทึกวิชาว่าด้วยม่านอาคมของสำนักเฟยหลิงมามากเท่าใดกันแน่ ตลอดทางที่ผ่านมา พวกเราพบม่านอาคมทั้งหมดสิบเอ็ดชั้น เจ้ากลับใช้เคล็ดวิชาต่างกันไปถึงห้าชุด นี่เจ้ากวาดหยกบันทึกวิชาม่านอาคมของสำนักเฟยหลิงมาเกลี้ยงเลยหรืออย่างไร”