ตอนที่ 295 สำแดงฝีมือ

ตอนที่ 295 สำแดงฝีมือ

หลายวันต่อมา เหนือผืนน้ำห่างจากเกาะกระบี่เงินไปหลายพันลี้ เรือลำน้อยสีขาวแล่นฝ่าเวหามาถึง เหลียงเสวียนเฟิง จูเสวียนเมิ่ง และลู่ผิงทั้งสามยืนอยู่บนเรือ นักพรตเหลียงเสวียนเฟิงวาดมือไปเบื้องหน้าคราหนึ่ง เรือน้อยสีขาวทั้งลำก็พลันกลืนหายไปในความว่างเปล่า

จูเสวียนเมิ่งมองดูเรือน้อยสีขาวของเหลียงเสวียนเฟิงด้วยความชอบใจยิ่ง กล่าวว่า “อาจารย์อา เรือเมฆาลอยลำนี้ของท่านช่างรวดเร็วนัก จากเกาะกระบี่เงินมาถึงที่นี่ใช้เวลาเพียงชั่วจิบชาเท่านั้น”

เหลียงเสวียนเฟิงโอ้อวดขึ้นมา “ย่อมแน่นอน แม้เรือเมฆาลอยลำนี้จะไม่ใช่สมบัติวิเศษประจำกายของอาจารย์อา แต่ก็ผ่านการหลอมรวมอักขระสมบัติมาถึงหกสายแล้ว ในหมู่สมบัติวิเศษสายเหินเวหาของโลกบำเพ็ญเพียร นับว่ารวดเร็วอย่างยิ่ง”

พลังจิตของลู่ผิงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าในมิติว่างเปล่าโดยรอบหลายลี้ ซ่อนเร้นผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นไว้กว่าร้อยคน และยังมีผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตอยู่อีกมาก ผู้บำเพ็ญเหล่านี้มีตบะสูงต่ำต่างกันไป วิชาพรางกายก็มีทั้งแกร่งทั้งอ่อน ทว่าล้วนไม่ต่างกันตรงที่ดูเหมือนไม่มีใครจงใจซ่อนร่องรอยของตน เพียงแค่ซ่อนเร้นรูปร่างกายไว้ให้พ้นตาเท่านั้น