เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 288 น้ำวิเศษเพื่อหลอมโอสถ
"ยืนยันกลิ่นอายพวกนี้ได้หรือไม่"
ผู้ที่เอ่ยปากคือผู้บำเพ็ญในชุดสีขาวทางด้านซ้าย
"วางใจเถอะ กลิ่นอายของผู้บำเพ็ญชุดผ้าป่านพวกนั้น ตัวข้าเฒ่าเฮยจำได้ขึ้นใจตั้งนานแล้ว เสียดายก็แต่คนอีกกลุ่มหนีไปเร็วเกิน กลิ่นอายของอสรพิษวิญญาณสมุทรครามเองก็อันตรธานไปอย่างประหลาด ดูท่าคนอีกกลุ่มหากไม่มีวิชาเร้นกายชั้นยอด ก็คงมีโอสถพิสดารที่คล้ายคลึงกัน"
"เฒ่าเฮย เจ้าแน่ใจนะว่ากลิ่นอายของอสรพิษวิญญาณสมุทรครามเคยปรากฏขึ้นที่นี่จริง"
เฒ่าเฮยผู้บำเพ็ญชุดดำเหลือบมองผู้บำเพ็ญชุดขาวแวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า "จมูกของข้าเฒ่าเฮยเจ้ายังไม่เชื่อถืออีกหรือ มิเช่นนั้นจะเรียกเจ้ามาทำไม เสียดายก็แต่มาช้าไปก้าวเดียว"
ผู้บำเพ็ญชุดขาวสงสัย "ไม่น่าใช่ มีข่าวคราวที่ไหนว่าตระกูลฉู่มีใครข้ามมายังแดนมนุษย์ และก็ไม่มีบอกว่าจะมาถึงพันธมิตรเหนือเสียหน่อย"