เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 285 สายเลือดวิหคสองเผ่า
ขณะที่ลู่ผิงกำลังวาดหวังถึงการเลื่อนขั้นหม้อน่าชวนให้กลายเป็นสมบัติวิเศษในอนาคต พลันได้ยินเสียงชื่อเลี่ยนอิงเอะอะโวยวายอยู่นอกห้องฝึกตนว่า "เสี่ยวลู่ เสี่ยวลู่ มีแขกสูงศักดิ์มาเยือน อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเจ้าก็แล้วกัน!"
ลู่ผิงจนปัญญาแก่เสียงร้องเรียก "เสี่ยวลู่" ไม่หยุดหย่อนของชื่อเลี่ยนอิงยิ่งนัก ไม่รู้ว่านางนึกอย่างไรถึงได้ใช้คำเรียกขานเช่นนี้ ทว่าได้ยินนางตะโกนโหวกเหวกปานนั้น ย่อมต้องมีแขกผู้หาพบได้ยากมาเยือนจริง ๆ เป็นแน่ ลู่ผิงจึงเกิดความสงสัยใคร่รู้อยู่บ้าง
เมื่อก้าวพ้นถ้ำบำเพ็ญ ลู่ผิงมองดูคนทั้งสองตรงหน้าแล้วก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย
"สหายแซ่ลู่ยังจำผู้เฒ่าคนนี้ได้หรือไม่?"
ชายชราผู้หนึ่งเอามือไพล่หลัง ยิ้มตาหยีพลางมองลู่ผิงที่เดินออกมาต้อนรับ ด้านหลังเป็นดรุณคอยาวหลวนอวี้ที่กำลังกวาดสายตามองถ้ำบำเพ็ญของลู่ผิงอย่างใคร่รู้
ชายชราเบื้องหน้านี้ก็คือเยี่ยนอู๋จิ้ว ผู้ที่นั่งเคียงบ่าเคียงไหล่กับบรรพชนหงเยี่ยในงานชุมนุมโอสถนั่นเอง
ลู่ผิงสะกดความประหลาดใจในอก รีบก้าวไปข้างหน้ากล่าวว่า "ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสเยี่ยนอู๋จิ้วจะมาเยือน ผู้น้อยมิได้ออกไปต้อนรับแต่ไกล ช่างเสียมารยาทจริง ๆ ขอรับ"