เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 282 สากตำยากับหุ่นกล
พื้นดินระเบิดกระจุยขึ้นอย่างฉับพลัน ก่อนจะแยกออกเป็นรอยแตกกว้างหลายฉี่ เมื่อมองลงไปจากรอยแยกนั้น ก็เห็นภาพพิลึกพิลั่นสารพัดตา
พืชพรรณบนพื้นดินกลายเป็นซากพังยับเยิน เนินเขาเตี้ย ๆ ที่อยู่ไกลออกไปได้ถล่มทลายลงไปนานแล้วจนกลายเป็นหลุมดินยุบขนาดใหญ่ ต้นไม้สูงเสียดฟ้าจู่ ๆ ก็หักสะบั้นลงตรงกลางลำต้นอย่างไร้เค้าลาง รอยตัดที่เรียบกริบแทบจะส่องประกายวาววับออกมา
ลู่ผิงยืนมองภาพเหตุการณ์นี้อยู่ไกล ๆ ด้วยสภาพทุลักทุเลเป็นที่สุด หากเมื่อครู่ตนมิได้อาศัยพลังจิตที่ตอบสนองรวดเร็ว ปลีกตัวออกจากพื้นที่ตรงนี้มาก่อนก้าวหนึ่ง เกรงว่าตนคงต้องเดินตามรอยต้นไม้สูงเทียมฟ้าเหล่านั้นไปแล้ว ถึงกระนั้น ย่างเมฆาที่เป็นศาสตราเวทเหาะเหินคู่กายลู่ผิงมานานหลายปี ในจังหวะสุดท้ายกลับถูกรอยแยกที่แผ่ขยายออกมาจากด้านหลังฉีกสะบั้นออกเป็นสี่ส่วน จากนั้นก็ถูกกลืนหายเข้าไปข้างในทันที