เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 279 ทุบหรือไม่
นักพรตคุนซานที่เพิ่งถูกบรรพชนหงเยี่ยลงโทษเพราะลอบทำร้ายลู่ผิง เมื่อเห็นหนิงซื่อเจ๋อนำแก่นทองคำเม็ดหนึ่งออกมา ใบหน้าที่เดิมซีดขาวอยู่แล้วก็ยิ่งดูแปรปรวนไม่แน่นอน
"นี่เป็นแก่นทองคำของผู้บำเพ็ญอสูรสินะ? หึ ๆ หึ ๆ!"
ไม่ว่าใครก็ฟังออกว่าเสียงหัวเราะเยาะที่หลุดจากปากเยี่ยนอู๋จิ้วหมายความว่าอย่างไร
นักพรตคุนซานเอ่ยอย่างนอบน้อมอยู่บ้างว่า "เป็นแก่นทองคำของผู้บำเพ็ญอสูรจริง เป็นของที่ศิษย์หลานหนิงแลกเปลี่ยนมาจากมือของผู้เสี่ยงภัยในทะเลโพ้น"
ยามนี้นักพรตคุนซานยังมีท่าทีหยิ่งยโสข่มขวัญผู้อื่นดั่งปรมาจารย์ปรุงยาแห่งวังผลึกอยู่อีกที่ใด!
เยี่ยนอู๋จิ้วแค่นหัวเราะสองเสียงแล้วไม่พูดจาอีก นักพรตคุนซานจึงลอบถอนหายใจยาว ศิษย์หลานหนิงช่างไม่ฉลาดเอาเสียเลย ยังดีที่นี่เป็นถิ่นของผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ จึงมิได้ยั่วโทสะของคนผู้นี้จนเกินไป วังผลึกไม่มีบารมีข่มขวัญในหมู่เผ่าอสูรทะเลตะวันออกเหมือนในหมู่ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ทะเลตะวันออก และเห็นได้ชัดว่าเยี่ยนอู๋จิ้วก็ไม่ใช่คนที่เขาจะไปล่วงเกินได้