กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 242 สั่งสมเปี่ยมล้น
ราตรีอันมืดมิดประหนึ่งสัตว์ร้ายที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง ซุ่มซ่อนอยู่อย่างเงียบงันเพื่อรอคอยเหยื่อมาเยือน ผืนทะเลกลับคืนสู่ความสงบ ผืนน้ำที่กระเพื่อมไหวได้ลบเลือนร่องรอยการต่อสู้ออกไปจนหมดสิ้น มองไม่ออกและไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า ที่แห่งนี้เพิ่งเกิดการต่อสู้ที่ผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตสังหารข้ามขั้นต่อผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่น
บนผืนทะเลพลันสว่างวาบด้วยแสงเหาะหกสาย ท่ามกลางเสียงคลื่นซัดสาด ราวกับหิ่งห้อยหกตัวที่กำลังบินร่อน
แสงเหาะร่อนลงบนผืนน้ำ เผยให้เห็นผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตช่วงปลายหกคน ผู้เป็นหัวหน้ามีระดับการบำเพ็ญขั้นผสานโลหิตชั้นที่แปด ส่วนอีกห้าคนที่เหลือล้วนบรรลุถึงขั้นผสานโลหิตชั้นที่เจ็ด
“พี่ใหญ่ เรื่องนี้เหลือเชื่อเกินไปแล้ว ผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตจะเอาชนะท่านนักพรตขั้นหลอมแก่นได้อย่างไร!”
“นั่นสิ เกรงว่าคนผู้นั้นเพียงแค่ซ่อนระดับพลังเอาไว้กระมัง วิถีของท่านนักพรตขั้นหลอมแก่นมิใช่สิ่งที่พวกเราจะคาดเดาได้”
“ไม่ผิดแน่ ระดับพลังอาจซ่อนเร้นได้ แต่กลิ่นอายพลังเวทมิอาจปิดบัง คนผู้นั้นใช้พลังเวทมิใช่พลังแท้เลยสักนิด อีกทั้งยังมิได้แผ่แรงกดดันจากพลังจิตออกมาแม้แต่น้อย!”