ตอนที่ 238 จำต้องสู้ศึก

ตอนที่ 238 จำต้องสู้ศึก

ยามนี้ลู่ผิงไม่มีเวลามาขบคิดว่านักพรตจิ่นหลี่ล่วงรู้ฐานะของเขาได้อย่างไร ประกายกระบี่อันยิ่งใหญ่อลังการฟาดฟันลงมายังเหนือศีรษะของเขาแล้ว ลู่ผิงจำต้องหยุดฝีเท้าลง ตั้งสมาธิรวบรวมพลังเพื่อต้านรับ

การล็อกเป้าด้วยพลังจิตบัดซบนี่ ทำให้ลู่ผิงไม่มีที่ให้หลบหนีได้เลย

"รังแกกันเกินไปแล้ว!"

เสียงตวาดอย่างเกรี้ยวกราวดังแว่วมา ย่อมเป็นนักพรตหวังหัวผู้นั้น เห็นได้ชัดว่าการที่นักพรตจิ่นหลี่ยังมีเวลาปลีกตัวไปลงมือกับผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตคนหนึ่งในระหว่างประลองเวทกับตน ทำให้นักพรตหวังหัวรู้สึกเหมือนถูกเหยียดหยามอย่างถึงที่สุด

แลเห็นท้องฟ้าเหนือเกาะเล็ก ๆ ที่ปั่นป่วนวุ่นวายจนยุ่งเหยิงไปหมดนั้น มีวงแหวนเพลิงแยกตัวออกมาอีกหนึ่งวง มันพุ่งเข้าคล้องรัดปราณกระบี่มหึมาสายนั้นที่นักพรตจิ่นหลี่ซัดออกมา ปราณกระบี่ทั้งสายพลันคล้ายเหยื่อที่ถูกงูเหลือมรัดรึง แตกกระจายออกในฉับพลัน กลายเป็นประกายกระบี่หนึ่งพันสองร้อยเก้าสิบหกสาย ยังคงพุ่งกรูประดุจฝูงผึ้งแตกรัง เสียบแทงลงมายังลู่ผิง