ตอนที่ 232 รุกคืบสู่แดนลับ

ตอนที่ 232 รุกคืบสู่แดนลับ

เข็มโลหิตมรกตทั้งสองเล่มของลู่ผิงไม่เพียงทำให้เจ้าเกาะชื่ออิ่งขวัญผวา แม้แต่สี่จตุรเทพใต้บัญชาของเขาก็ยังเริ่มหวาดระแวง คอยกวาดตามองรอบกายไม่หยุด ทั้งยังแผ่สัมผัสจิตตรวจตราทั่วร่างอย่างเอาเป็นเอาตาย ด้วยเกรงว่ายามที่ตนเผลอไผล จะมีสิ่งลึกลับผลุบ ๆ โผล่ ๆ เช่นนี้แทงทะลวงเข้ามาในห้วงแก่นหัวใจกะทันหัน

สิ้นเสียงของลู่ผิง เจ้าเกาะชื่ออิ่งพลันนิ่งเงียบไป วิธีที่จะทำให้ลู่ผิงเชื่อใจย่อมมีอยู่มากมาย ทว่าความรู้สึกที่ต้องฝากชีวิตไว้ในกำมือผู้อื่นนั้น คือสิ่งที่ผู้บำเพ็ญเซียนทุกคนล้วนมิอยากเผชิญ

ลู่ผิงกำลังจะอ้าปากเอ่ยอันใด เจ้าเกาะชื่ออิ่งที่อยู่ด้านข้างก็พลันกล่าวขึ้นว่า "เจ้าต้องการวางค่ายกลสะกดไว้ในสัมผัสจิต หรือจะซ่อนพลังเวทไว้สายหนึ่งในห้วงแก่นหัวใจกันเล่า?"

ลู่ผิงมองเจ้าเกาะชื่ออิ่งด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะยอมเลือกหนทางที่ตกอยู่ใต้การควบคุมของผู้อื่นได้ง่ายดายถึงเพียงนี้ จึงอดถามมิได้ว่า "เพราะเหตุใด?"

เมื่อเจ้าเกาะชื่ออิ่งเห็นลู่ผิงเอ่ยถามเช่นนั้น สีหน้าก็ผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนกล่าวว่า "กล้าเดิมพันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ หวังเพียงว่าในวันหน้ายามที่เจ้าแข็งแกร่งเพียงพอแล้ว จะยอมปล่อยให้ข้ามีชีวิตรอดก็พอ"