เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 188 ได้มุกวิญญาณ
"สมบัติวิเศษ!"
ขุนพลปีศาจวาฬแผดเสียงร้องด้วยความตกใจ แขนขวาที่หนากว่าต้นขาคนทั่วไปหดกลับไปด้านหลัง บนกำปั้นมหึมามีสายน้ำชั้นหนึ่งไหลวนเวียน ด้านนอกของสายน้ำจับตัวเป็นน้ำแข็งเย็นเยียบสีขาวโพลน ราวกับแขนทั้งข้างสวมเกราะที่รองด้วยชั้นนุ่มไว้ด้านใน
"ชิ้ง!" เสียงดังกึกก้อง สากบดยาบินกลับมาอยู่ในมือของลู่ผิง
ร่างมหึมาของขุนพลปีศาจวาฬเซถอยหลังไป ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงทำให้พื้นดินส่งเสียงสั่นสะเทือน เลื่อนลั่นไปทั่ว เมื่อมันยืนหยัดทรงตัวได้อย่างยากเย็น ใบหน้าสีดำอมม่วงก็พลันแดงก่ำ กระอักเลือดสดออกมาคำหนึ่ง ย้อมน้ำทะเลรอบกายจนแดงฉาน
ลู่ผิงตกใจขึ้นมาในใจ คาดไม่ถึงว่าสัตว์อสูรที่กำยำตนนี้จะสามารถรับการโจมตีของสมบัติวิเศษได้หนึ่งกระบวนท่าโดยไม่ตาย!
สถานการณ์ยามนี้ธนูขึ้นสายไม่อาจหันหลังกลับ สัตว์เลี้ยงวิญญาณทั้งหมดของลู่ผิงพุ่งตรงไปยังขุนพลปีศาจวาฬที่บาดเจ็บสาหัส ลู่ผิงมองขุนพลปีศาจฉลามที่พุ่งตรงมาทางตนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขากลืนโอสถคืนพลังลงคอไปหนึ่งเม็ด พลางชี้นิ้วออกไป ตรา "ภูผาถล่ม" ก็หวีดหวิวซัดเข้าใส่ขุนพลปีศาจฉลามทันที
ศาสตราเวทในมือของขุนพลปีศาจฉลามเป็นดาบยาวด้ามยาว คมดาบรูปสามเหลี่ยมคว่ำทำให้ลู่ผิงนึกถึงครีบหลังของปลาฉลาม