ตอนที่ 184 เกาะมังกรทองเจียว

ตอนที่ 184 เกาะมังกรทองเจียว

เวลาสามวันผ่านพ้นไปในพริบตา ลู่ผิงกบดานอยู่ในถ้ำใต้ดินโดยไม่โผล่หน้าออกมาเลย เขานำมุกเมฆาชาดซึ่งเป็นสมบัติวิเศษชิ้นที่สองในมือมาขัดเกลาจนเข้าที่

ภายในมุกเมฆาชาดมีอักขระสมบัติเพียงสายเดียว อีกทั้งอานุภาพหลักของอักขระสมบัตินี้ก็มิใช่การโจมตีหรือป้องกัน หากแต่เป็นการกักขัง เมื่อเทียบกับสากบดยาแล้วจึงขัดเกลาได้ง่ายดายกว่ามาก ลู่ผิงใช้พลังเวทและสัมผัสจิตไปเพียงหนึ่งในสามก็ขัดเกลามุกเมฆาชาดเสร็จสิ้น

เวลาที่เหลือลู่ผิงใช้ทบทวนสรุปการเดินทางสู่แดนเจ็ดดาวในครั้งนี้ โดยเฉพาะช่วงเวลาที่ตำหนักเจ็ดดาวเปิดออก ลู่ผิงต้องต่อสู้เข่นฆ่าและชิงไหวชิงพริบกันอยู่ตลอดเวลา มิเพียงพลังเวทและสัมผัสจิตจะร่อยหรอไปอย่างหนัก ร่างกายก็เหนื่อยล้าอย่างยิ่ง ลู่ผิงจึงปล่อยวางทุกสิ่งและนอนหลับพักผ่อนในถ้ำใต้ดินไปเต็ม ๆ หนึ่งวัน

แน่นอนว่าครั้งนี้ลู่ผิงไม่ลืมเตือนให้ต้าเป่าคอยระแวดระวังภัย ขณะเดียวกันก็ปล่อยสามอสรพิษและตากุ้ยออกมาด้วย ส่วนลู่ฉินนั้นได้รับบาดเจ็บจากกระบี่วายุหมุนของโอวหยางเหวยเจี้ยนตอนแย่งชิงไข่มุกวิญญาณสามเม็ด จึงหลบอยู่ในถุงสัตว์วิญญาณ กลืนโอสถรักษาอาการบาดเจ็บของลู่ผิงแล้วนอนพักรักษาตัวอย่างเงียบ ๆ