ตอนที่ 170 ไอหยวนสลาย

ตอนที่ 170 ไอหยวนสลาย

ลู่ผิงมองดูหมอกดำที่ร่วงลงหลังโขดหิน ในที่สุดก็นึกออกว่านี่คือสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เรียกว่ายุงละลายโลหิต สิ่งมีชีวิตชนิดนี้สามารถมีชีวิตอยู่ได้ ที่พึ่งสำคัญที่สุดก็คือน้ำหมื่นพิษ ยุงละลายโลหิตเคลื่อนไหวได้เพียงในรัศมีร้อยจั้งรอบน้ำหมื่นพิษเท่านั้น มิฉะนั้นคงยากจะมีชีวิตรอด

ยุงละลายโลหิตมีความสามารถพิเศษประการหนึ่ง นั่นคือสัมผัสจิตของผู้บำเพ็ญเพียรไม่อาจตรวจพบมันได้ ยุงละลายโลหิตที่อาศัยอยู่ในน้ำหมื่นพิษตลอดทั้งปีมีพิษร้ายแรงทั่วตัว ยามที่สัมผัสจิตแตะถูกพวกมัน พิษบนร่างจะละลายสัมผัสจิตไปอย่างเงียบเชียบ สิ่งมีชีวิตชนิดนี้บินไปมาอย่างไร้สุ้มเสียง ลมปราณคุ้มกายของผู้บำเพ็ญเพียรส่วนใหญ่ไม่อาจสกัดกั้นการแทรกซึมของยุงละลายโลหิตได้เลย แม้แต่นักพรตขั้นหลอมแก่นก็ไม่เว้น นี่น่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรผู้นี้ต้องจบชีวิตลงที่นี่อย่างไร้ร่องรอยในยามที่เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณ

ในเมื่อรู้ว่าเป็นยุงละลายโลหิต ทุกอย่างก็จัดการได้ง่ายขึ้น ยุงละลายโลหิตดูเผิน ๆ น่าสะพรึงกลัว สามารถสังหารนักพรตได้โดยไม่รู้ตัว ทว่าหากถูกเปิดโปงแล้ว ก็ไม่ได้ร้ายกาจอะไรนัก