ตอนที่ 147 ชั้นที่หก

ตอนที่ 147 ชั้นที่หก

ลู่ผิงที่กำลังจะก้าวเข้าไปในห้องปรุงยาชะงักฝีเท้าลงกะทันหัน เขาหันไปมองทางผู้เฝ้าทางเข้าแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องปรุงยา

เป็นเขาจริง ๆ ด้วย!

ลู่ผิงค่อย ๆ ดึงสัมผัสจิตของตนกลับมา คนที่กำลังสนทนากับผู้เฝ้าอยู่ตรงทางเข้าก็คือเถาจื่อฟางที่เขาพบตรงหน้าประตูหอปรุงยานั่นเอง

ลู่ผิงสังเกตเห็นพิรุธจากตัวเด็กรับใช้ปรุงยามาตั้งแต่แรกแล้ว ตอนที่ท่านนักพรตทดสอบโอสถเห็นกระบอกไม้ไผ่ศาสตราเวททั้งสองอันที่เด็กรับใช้ยกขึ้นมา ก็เคยปรายตามองเด็กรับใช้คนนั้นแวบหนึ่ง ทำเอาเด็กรับใช้เหงื่อกาฬแตกพลั่กเพราะสายตานั้น ลู่ผิงจึงเริ่มระแวดระวังขึ้นมา

แล้วก็เป็นจริงตามคาด หลังจากนั้นเขาก็ต้องปรุงโอสถที่มีความยากสูงถึงสองชนิด และถูกผู้เฝ้ากลั่นแกล้งสารพัด จนกระทั่งเถาจื่อฟางผู้อยู่เบื้องหลังปรากฏตัวออกมา

ลู่ผิงยิ้มเยาะบาง ๆ แล้วกวาดตามองห้องปรุงยาอันคับแคบเบื้องหน้า บนพื้นสลักค่ายกลไว้เต็มไปหมด ซึ่งเชื่อมต่อกับจานรวมเพลิงตรงกลาง นี่คงเป็นค่ายกลรวมเพลิงสำหรับดึงไฟปฐพีมาใช้ บนจานรวมเพลิงมีเตาปรุงยาขั้นต่ำใบหนึ่ง ลวดลายสลักบนเตาสึกหรอไปมาก เห็นได้ชัดว่าผ่านการใช้งานมาอย่างต่อเนื่อง