เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 118 ความแค้นของจางเหวยชิง
ลู่ผิงปล่อยให้การโจมตีของศิษย์พี่จ้าวเฉือนม่านน้ำของโล่กันน้ำจนเหลือเพียงชั้นบาง ๆ แทบจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ เขาเพียงบังคับกระบี่ปีกบินคู่ให้กลายเป็นคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ กักขังศิษย์น้องวังไว้ในคลื่นกระบี่ ราวกับสัตว์จนตรอกที่ดิ้นรนเฮือกสุดท้าย
ขณะที่ทั้งสองเห็นว่าลู่ผิงกำลังจะตกอยู่ในวงล้อมและถูกทุกคนรุมสังหาร ทันใดนั้นบนท้องฟ้า ตราเหล็กขนาดมหึมาก็ทุบลงใส่เกราะคุ้มกันที่เกิดจากศาสตราเวทป้องกันของศิษย์น้องวังอย่างกะทันหัน
แม้ครั้งนี้จะเกินความคาดหมาย และไม่มีใครคิดว่าลู่ผิงซึ่งมีตบะเพียงขั้นผสานโลหิตชั้นที่สามจะสามารถควบคุมศาสตราเวทขั้นสูงพร้อมกันถึงสามชิ้นได้ ทว่าก่อนหน้านี้ทุกคนก็เคยเห็น 'ตราภูผาถล่ม' ของลู่ผิงระหว่างการไล่ล่ามาแล้ว ดังนั้น แม้ศิษย์น้องวังจะตกใจ แต่เพราะมีศิษย์พี่จ้าวซึ่งอยู่ขั้นผสานโลหิตช่วงปลายคอยหนุนอยู่ข้าง ๆ จึงไม่ได้ตื่นตระหนกจนเกินไป
เสียงกึกก้องดังขึ้น ศาสตราเวทป้องกันของศิษย์น้องวังถูก 'ตราภูผาถล่ม' ทุบจนส่งเสียงครวญคราง ก่อนจะหดเหลือโล่ไม้ขนาดเท่าฝ่ามือตกลงบนมือของศิษย์น้องวัง บนผิวมีรอยแตกร้าวปรากฏขึ้นหลายสาย ศิษย์น้องวังกระอักโลหิตออกมาคำหนึ่งทันที