ตอนที่ 97 ลาภลอยเหนือคาด

ตอนที่ 97 ลาภลอยเหนือคาด

หลังจากทุกคนหน้าถ้ำพักบำเพ็ญแยกย้ายกันไป ลู่ผิงก็เดินมุ่งหน้าไปยังป่าโปร่งทางเขาด้านหลัง เขากระจายสัมผัสจิตออกไป กวาดตรวจดูรอบด้านอย่างระแวดระวังรอบหนึ่ง จากนั้นจึงปรบมือสองครา พื้นดินในป่าที่ปกคลุมด้วยกิ่งไม้แห้งและใบไม้ผุก็พลันปูดนูนขึ้นมา หนูตัวอ้วนพีตัวหนึ่งมีเศษใบไม้เน่าสุมอยู่บนหัว มันกลอกตาเล็ก ๆ มองไปรอบทิศ พอเห็นลู่ผิงก็กระโจนขึ้นมา สะบัดสิ่งสกปรกบนร่างออกจนหมด แล้วปีนขึ้นไปเกาะบนไหล่ของลู่ผิงทันที

ยามที่เห็นทุกคนร่วมกันโจมตีค่ายกลพิทักษ์ถ้ำพักบำเพ็ญ ลู่ผิงพลันเกิดความคิดพิสดารขึ้นมา จึงให้ต้าเป่าลองมุดดินดูว่าจะลอบเข้าไปในถ้ำก่อนได้หรือไม่ ดังนั้นระหว่างที่ทุกคนกำลังระดมโจมตีค่ายกล เขาจึงฉวยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกตปล่อยต้าเป่าลงพื้น ต้าเป่ามีตบะรุดหน้าขึ้น วิชาขุดรูย่อมเก่งกาจตามไปด้วย เพียงพริบตาเดียวก็ผลุบหายไปใต้ผืนดิน

แรกเริ่มลู่ผิงเพียงหวังพึ่งโชคช่วยสักหนึ่งในหมื่น คิดไม่ถึงว่าต้าเป่าจะพบช่องโหว่ของค่ายกลใต้พิภพเข้าจริง ๆ หรืออาจเป็นเพราะรอยโหว่นี้เองที่เป็นสาเหตุให้ถ้ำพักบำเพ็ญปรากฏขึ้นมาคราวนี้ สรุปได้ว่า ต้าเป่าได้เข้าไปถึงข้างในก่อนที่ค่ายกลพิทักษ์ถ้ำจะถูกทำลายลง