เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 92 บนเขาชางซาน
ขณะที่ลู่ผิงกำลังสำรวจรอบด้านอย่างระมัดระวัง พลางค่อย ๆ เดินมุ่งหน้าไปยังตำหนักหลอมศาสตรา จู่ ๆ ด้านหลังก็มีเสียงแหวกฝ่าอากาศดังขึ้น ลู่ผิงหันไปมอง จึงพบว่าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรคนหนึ่งกำลังเหินบินอยู่กลางเวหา เมื่อเห็นลู่ผิงเดินช้า ๆ อยู่บนพื้น อีกฝ่ายก็มองมาด้วยสายตาราวกับมองคนโง่เง่า เพียงพริบตาก็บินแซงลู่ผิงไป มุ่งตรงไปยังยอดเขาหลักของเขาชางซาน
ลู่ผิงส่ายหน้า พลางมองดูเครื่องแต่งกายของอีกฝ่าย ซึ่งน่าจะสังกัดสำนักที่เพิ่งผงาดขึ้นมาในช่วงไม่กี่ร้อยปีนี้ มิน่าเล่าถึงไม่รู้ว่าบนเกาะเฟยหลิงห้ามบินเหินเวหา นึกถึงสมัยที่เกาะเฟยหลิงเปิดออกเป็นครั้งแรก ในบรรดาผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตสองร้อยคน มีเกือบห้าสิบคนที่ต้องจบชีวิตลงใต้ค่ายกลสะกดฟ้ากลางเวหา
และก็เป็นไปตามคาด ผู้บำเพ็ญผู้นั้นเพิ่งจะบินห่างออกไปข้างหน้าลู่ผิงได้ราวหนึ่งลี้ ก็พลันมีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่น ลู่ผิงทอดสายตามองไป เห็นเพียงร่างของผู้บำเพ็ญกลางอากาศแหลกเป็นเจ็ดแปดท่อนร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน