เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 192 ถ้วยชาลอยฟ้า ไม่ขอแอบอีกล่ะเปิดไพ่หมดหน้าตัก
ถ้วยชาใบนั้นลอยนิ่งค้างอยู่กลางอากาศแบบนั้นเลย
น้ำชาสีเขียวอ่อนในถ้วยกระเพื่อมไหวเบาๆ ระลอกคลื่นกระจายออกเป็นวง แต่กลับไม่มีหกออกมาสักหยดเดียว
ไอความร้อนที่ลอยกรุ่นขึ้นมาจากปากถ้วย วาดเส้นสายสีขาวคดเคี้ยวไปในอากาศ ราวกับว่าเวลาในวินาทีนี้ค่อยๆ ไหลช้าลง
หลงเซี่ยวเทียนกับลูกทีมสองคนที่อยู่ข้างหลังเหมือนโดนกดปุ่มหยุดเวลาเอาไว้
ตัวพวกเขาแข็งค้างอยู่กับที่ ตาเบิกกว้างเท่ากระดิ่งทองเหลือง อ้าปากค้างโดยไม่รู้ตัวจนแทบจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้ทั้งฟอง
ในหัวมีแต่ความว่างเปล่า
ในฐานะหัวกะทิระดับท็อปของเสินเซี่ย พวกเขาเคยเห็นฉากที่เหลือเชื่อมาสารพัด เคยคลี่คลายคดีประหลาดมาแล้วนับไม่ถ้วน
พวกเขาคิดมาตลอดว่าสภาพจิตใจของตัวเองแข็งแกร่งดั่งหินผา