กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 115 คนจากจงโจวมาเยือน? จิตสัมผัสไร้ประโยชน์สิ้นเชิง
“จะลนลานไปทำไม?”
หลินเป่ยนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้เอนที่ทำจากหยกเย็นพันปี มือถือโค้กเย็นเจี๊ยบจิบอย่างสบายอารมณ์ เปลือกตายังไม่กระดิกเลยสักนิด
“ฟ้าถล่มลงมา หรือว่าพวกฝ่ายมารบุกมาอีกล่ะ?”
ตอนนี้เขาถือคติหนี้ท่วมหัวเอาตัวรอด เห็บเยอะตัวก็ไม่คันแล้ว
ผ่านเรื่องราวมาตั้งมากมาย จิตใจเขาถูกเคี่ยวกรำจนแข็งแกร่งเกินเบอร์ไปนานแล้ว
ขอแค่ไม่ใช่ฟ้าถล่มลงมาทับเตาย่างบาร์บีคิวพัง ก็ไม่มีเรื่องไหนทำให้เขาตื่นตระหนกได้ทั้งนั้น
“มันร้ายแรงกว่านั้นอีก!”