เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 87 จุดสูงสุดขั้นแปรจิต ท่านอาจารย์สะเทือนแดนใต้
ซูหว่านชิงเพิ่งทะลวงผ่านเข้าสู่จุดสูงสุดขั้นแปรจิต กำลังอารมณ์ดีอยู่แท้ๆ
แต่เสียงพิณที่จู่ๆ ดังขึ้นมานี้กลับเหมือนแมลงวัน บินหวี่ๆ อยู่ข้างหู จนใบหน้างดงามที่เพิ่งผ่อนคลายลงกลับมาเย็นชาอีกครั้ง
เธอขมวดคิ้วเรียวสวย สายตามองทะลุความว่างเปล่า ออกไปนอกประตูสำนัก
ตรงหน้าประตูสำนักอันโอ่อ่าของสำนักเทียนสุ่ย ไม่รู้ว่ามีเรือเหาะแสนงดงามที่สร้างจากหยกขาวทั้งลำและมีไอเซียนลอยวนปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่
บนดาดฟ้าเรือเหาะมีกลุ่มผู้บำเพ็ญเพียรในชุดคลุมยาวสีขาวนวลแบบเดียวกัน ยืนอยู่อย่างสง่างามเหนือโลกีย์
คนที่เป็นผู้นำคือชายชราผมเผ้าและหนวดเคราขาวโพลน ใบหน้าผอมซูบ
เขานั่งขัดสมาธิ บนตักวางพิณเจ็ดสายหน้าตาเรียบง่ายโบราณเอาไว้ตัวหนึ่ง