เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 57 อะม็อกซีซิลลิน ยาเซียนกอบกู้ใต้หล้า
“นะ...ในกล่องพวกนี้ คือยาเซียนที่จะช่วยแก้โรคระบาดจริงๆ รึ”
เสวียนหยางจื่อมองภูเขายากล่องกระดาษที่แผ่กลิ่นอายโรงงานยุคใหม่ออกมาเต็มเปี่ยมตรงหน้า รู้สึกเหมือนมุมมองต่อโลกของตัวเองโดนจับทุ่มลงพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกครั้ง
เขาอยู่มาตั้งสามร้อยกว่าปี ผ่านตายาเซียนยาวิเศษมานับไม่ถ้วน มีทั้งใส่ขวดหยก ใส่กล่องล้ำค่า
แต่ที่ใส่กล่องกระดาษแบบนี้ เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิตจริงๆ
แถมห่อหุ้มก็ดูซอมซ่อเกินไปแล้วมั้ง
ตัวอักษรมนุษย์ที่ยึกยือเหมือนยันต์ผีพวกนี้ ดูยังไงก็ไม่น่าจะใช้รักษาคนรอดได้เลย
“น้องหลิน เจ้าแน่ใจนะ...ว่าไอ้นี่มันใช้ได้ผลจริงๆ”
เสวียนหยางจื่อหันไปมองหลินเป่ยด้วยสายตาสงสัยสุดขีด
ไม่ใช่แค่เขา แม้แต่ซูหว่านชิงกับพวกศิษย์พี่หญิงก็ยังงงเป็นไก่ตาแตก