กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 16 รับผู้อาวุโสมาเป็นลูกน้อง ซ่อมตำหนักใหญ่ก่อนเป็นอันดับแรก!
บรรยากาศในตำหนักใหญ่ดูแปลกไปถนัดตา
ซูหว่านชิงกับพวกศิษย์พี่ศิษย์น้องทั้งเจ็ดคนยืนล้อมวง มองดูหลิวเหล่าซาน ผู้อาวุโสสำนักไป่โซ่วที่กำลังกอดขาหลินเป่ยแน่น ร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหลพราก สีหน้าแต่ละคนดูไม่เหมือนกันเลยสักนิด
“ศิษย์น้องเล็ก ตาแก่นี่สมองไม่ได้โดนความเผ็ดทำพังไปแล้วใช่ไหม” ฮวาน่งอิ่ง ศิษย์พี่รองบ่นพึมพำเสียงเบา
“ฉันว่าท่าจะจริง” เถี่ยฉุย ศิษย์พี่สามเห็นด้วย “แต่ร่างกายเขาดูแข็งแรงขึ้นเยอะเลยนะ เมื่อกี้ร้องออกมาคำหนึ่งนี่เสียงดังกังวานเชียว”
เวลานี้หลิวเหล่าซานจะไปสนใจสายตาใครได้อีกล่ะ
ในหัวเขามีความคิดอยู่แค่อย่างเดียวเท่านั้น
โอสถข้นวิเศษ!
ขอแค่ให้โอสถข้นวิเศษสีดำอมแดงนั่นกับเขาอีกสักช้อน อย่าว่าแต่คุกเข่าโขกหัวเลย จะให้เรียกหลินเป่ยว่าพ่อตรงนี้ เขาก็ยอมทั้งนั้น!
“ท่านปรมาจารย์หลิน! ได้โปรดเมตตาด้วยเถอะขอรับ!”