ตอนที่ 13 กระบี่เดียวฟันต้นท้อ ผู้กำกับถึงกับคุกเข่าลงตรงนั้น!

ตอนที่ 13 กระบี่เดียวฟันต้นท้อ ผู้กำกับถึงกับคุกเข่าลงตรงนั้น!

มู่หรงเสวี่ยเริ่มขยับตัวแล้ว

ไม่มีเสียงดนตรี ไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า

เธอเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น แล้วค่อยๆ ยกกระบี่เหล็กดำในมือขึ้นมาช้าๆ

ท่าทางนั้นช้ามาก ช้าเสียจนทุกคนในบริเวณนั้นมองเห็นการบิดข้อมือทีละนิดของเธอได้อย่างชัดเจน

แต่แค่ท่าเริ่มต้นง่ายๆ ท่านี้ กลิ่นอายความเศร้าโศกอาลัยที่ยากจะบรรยาย ก็ถาโถมซัดสาดไปทั่วทั้งกองถ่ายราวกับคลื่นที่ไร้รูปร่าง

ป่าท้อก็ยังเป็นป่าท้อต้นเดิม อุปกรณ์ประกอบฉากก็ยังเป็นของชุดเดิม

ทว่าในวินาทีนี้ ทุกคนกลับรู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปแล้ว

มันเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นและแฝงไอสังหาร

แม้แต่ “พระอาทิตย์ปลอม” ด้านบนที่ตั้งไว้เพื่อจัดแสง ก็ดูเหมือนจะสูญเสียไออุ่นไปแล้ว