เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 ต่อจากนี้ จะมีแค่เราสองคน
ภายในห้องทำงานเปิดเพียงโคมไฟติดผนังดวงเดียว แสงสลัวทาบเงาของคนทั้งคู่ให้ทอดยาวออกไป
ลู่หย่าถิงนั่งลงตรงข้ามโต๊ะทำงาน เธอบีบนิ้วมืออย่างประหม่า "คุณเผย มี... มีอะไรหรือเปล่าคะ"
ปกติเธอก็กลัวเผยเหย่อยู่แล้ว ยิ่งถูกเรียกเข้ามาในห้องทำงานแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้ ในใจก็ยิ่งกระวนกระวาย ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดไปหรือเปล่า
เผยเหย่ไม่พูดอะไร เขาหันไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากลิ้นชักแล้ววางตรงหน้าเธอ
"เปิดดูสิ"
ลู่หย่าถิงยื่นมือไปแกะซองเอกสาร ข้างในเป็นกระดาษที่พิมพ์ออกมาปึกใหญ่
บันทึกการเข้าพักโรงแรม ระบุเวลา สถานที่ และหมายเลขห้องไว้อย่างชัดเจน ยังมีรายการเดินบัญชีอีกหลายหน้า ในช่องผู้รับเงินปรากฏชื่อคลับและไนต์คลับในต่างประเทศหลายแห่งที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน