กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ห้ามถาม
เผยเหย่กลัวว่ายัยเด็กเปิ่นนี่จะเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาจริงๆ แล้วกระโจนเข้ามาถอดเสื้อผ้าเขาออก เขาจึงชิงลงมือก่อน รวบตัวเธออุ้มขึ้นมาแล้วยัดลงไปใต้ผ้าห่ม “รีบนอนได้แล้ว อย่าถามมาก”
“แต่ว่า ฉันอยากรู้...”
“ไม่มีแต่ หลับตา นอนซะ”
“ก็ได้” ซอมบี้ตัวน้อยเบ้ปาก ยอมหลับตาลงอย่างไม่เต็มใจนัก
แต่ผ่านไปไม่ถึงสองวินาที เธอก็ลืมตาโพลงขึ้นมาอีก “ทำไมฉันถึงถามไม่ได้ล่ะ?”
เผยเหย่ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงปิดหัวเธอไว้ “นอนของเธอไป”
“ไม่เอา” ซอมบี้ตัวน้อยพยายามมุดหัวโผล่ออกมาจากผ้าห่ม ใบหน้าเล็กๆ แดงก่ำเพราะความร้อนอบอ้าว “เสบียงไม่บอก ฉันไม่นอน”
“ตามใจเธอ” เผยเหย่ไม่คิดจะต่อล้อต่อเถียงด้วยอีก เขาขึ้นเตียง ดึงผ้าห่มเตรียมตัวนอน