กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 พากลับบ้าน
เสิ่นตู้ยืนห่างออกไปไม่กี่ก้าว มองซอมบี้ตัวน้อยที่พอเห็นเผยเหย่ก็แทบจะสิงร่างอีกฝ่ายเข้าไปทั้งตัว แววตายิ้มแย้มของเขาก็ค่อยๆ เย็นชาลง
เมื่อครู่เธอยังรับปากว่าจะขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อกับเขาอยู่เลย แต่พอเผยเหย่โผล่มา ในสายตาเธอก็ไม่เหลือใครอีก
ความรู้สึกนี้มันน่าหงุดหงิดยิ่งกว่าแข่งรถแพ้สิบสนามรวดเสียอีก
เขากระตุกยิ้มมุมปาก เอ่ยเนือยๆ "คุณชายใหญ่เผยเก่งจริงนะ ตัวไม่อยู่ยังคุมยัยซื่อ... คุมเด็กคนนี้ได้อยู่หมัด"