กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ขี้อ้อน
เผยเหย่ชะงักไปเมื่อถูกพุ่งเข้ากอดกะทันหัน ร่างเล็กในอ้อมแขนสั่นเทาเหมือนใบไม้ต้องลม
เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะยกมือลูบหลังเธอเบาๆ พลางปลอบด้วยน้ำเสียงแข็งทื่อ "ไม่ต้องกลัว แค่ฟ้าร้อง ทำอะไรเธอไม่ได้หรอก"
ซอมบี้ตัวน้อยสะอื้นฮัก กอดเขาแน่นขึ้นอีก ไม่ยอมปล่อยมือเลยสักนิด
เสียงฟ้าร้องนอกหน้าต่างยังคงดังสนั่นราวกับจะฉีกท้องฟ้าออกจากกัน เผยเหย่กอดเธอไว้แบบนั้น มือหนึ่งตบหลังปลอบเบาๆ อีกมือยกขึ้นปิดหูให้เธอ เพื่อกันเสียงกึกก้องน่ากลัวจากภายนอก
ซอมบี้ตัวน้อยในอ้อมอกค่อยๆ หยุดสั่น เหลือเพียงเสียงสะอื้นเบาๆ
ป้าหวังเดินออกมาจากห้องอาหาร เห็นภาพนี้เข้าก็ลดเสียงลงโดยอัตโนมัติ "คุณชายคะ คุณหนูเสี่ยวเหลียง ทานข้าวได้แล้วค่ะ"