กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 อย่าให้คนไม่น่าไว้ใจมาหลอกล่อไปได้
ตกดึก
เผยเหย่เพิ่งล้มตัวลงนอน ประตูห้องก็ถูกแง้มเปิดออกเบาๆ
ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นใคร
ซอมบี้ตัวน้อยย่องเข้ามาอย่างแผ่วเบา เลิกชายผ้าห่มอย่างคล่องแคล่ว แล้วมุดตัวเข้ามาข้างใน
พอเข้ามาใต้ผ้าห่มได้ เธอก็ซุกหน้าเข้าหาซอกคอเขา ปลายจมูกแนบชิด สููดดมฟุดฟิดเหมือนลูกสุนัข
"เสบียง..."
เสบียงหอมๆ
เผยเหย่ไม่ได้ลืมตา เพียงขยับตัวหลบให้เธอเล็กน้อย ปากก็บ่นอย่างรังเกียจ "ใครอนุญาตให้เธอเข้ามา กลับห้องตัวเองไปเลย"
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ผลักไสเธอออกไป