เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 23 ความขมขื่นสิ้นสุด
ดาวบรรณาการระดับสี่หยวนหลิง เป็นครั้งแรกที่กลายเป็นความวิปริตผิดปกติ เหล่าผู้ฝึกตนระดับสูงจำนวนมากจับจ้องมาที่นี่ ทว่ากลับไม่กล้าเข้าใกล้
ภายในโรงน้ำชา เหลือเพียงสี่คนเท่านั้น เสี่ยวเอ้อร์โรงน้ำชาในนั้นหวาดกลัวจนริมฝีปากม่วงคล้ำ ทั่วทั้งร่างสั่นเทาไม่หยุด
“เจ้าเองก็ไปได้แล้ว”
หลี่ว์มู่ชำเลืองมองเสี่ยวเอ้อร์ที่ขวัญหนีดีฝ่อไปแล้วแวบหนึ่ง ก่อนกล่าวอย่างเรียบเฉย
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ว์มู่ เสี่ยวเอ้อร์รู้ดีว่าตนเพิ่งเก็บรักษาชีวิตไว้ได้ จึงรีบคลานหนีออกจากโรงน้ำชาไปทันที
ท่านแม่ของหลี่ว์มู่มองหลี่ว์มู่แวบหนึ่ง แล้วหันไปมองรั่วซีที่แสดงสีหน้าตื่นตะลึง “แม่นาง เจ้าจำข้าได้หรือ?”
รั่วซีฝืนระงับความตื่นตระหนก ตัวนางเองในหลายวันมานี้ก็ตื่นตะลึงกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในภพนภาสุญญตาเช่นกัน