กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 เคราะห์และวาสนาอิงอาศัย
“เอ่อ... นี่เป็นคำถามที่น่าสนใจ หากเจ้าตายลง ความหวังสุดท้ายของข้าก็คงดับสลายไปด้วยเช่นกัน” ท่านบรรพชนชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย
“ท่านบรรพชน ข้าใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว!”
ร่างกายของหลี่ว์มู่แทบจะไร้ความรู้สึกแล้ว การถูกอสนีสวรรค์ฟาดฟันเข้าใส่มากมายถึงเพียงนี้ ร่างกายย่อมมีขีดจำกัด แม้จะมีเคล็ดวิชาเร้นลับขั้นผันที่สองคุ้มกายก็ไม่อาจต้านทานไหว
“ช่างเป็นเจ้าคนโง่เง่าแท้ ๆ เคล็ดความของเคล็ดวิชาเร้นลับสามผัน เจ้ายังจำได้หรือไม่” ในที่สุดท่านบรรพชนก็เริ่มจริงจังขึ้นมา ทว่ายังคงวิพากษ์วิจารณ์สติปัญญาของหลี่ว์มู่อย่างไร้ความปรานี
“เอ๊ะ?” หลี่ว์มู่รู้ว่าท่านบรรพชนผู้นี้กำลังชี้ทางรอดให้แก่ตน