เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 97 กรรไกรเจียวทอง
“มนุษย์ชั้นต่ำ! เจ้ากล้าลอบกัดข้า!” เยาคุยฟื้นฟูบาดแผลที่หน้าอกไปพลาง จ้องมองหลัวฝูด้วยสายตาชั่วร้ายไปพลาง หลีซงและฝานโส่วจู่โจมเพียงครั้งเดียวก็สำแดงบารมี ทว่าตนเองกลับถูกซัดจนบาดเจ็บ สำหรับเขานี่คือความอัปยศอดสูครั้งใหญ่หลวงยิ่ง
“ลอบกัด? อย่างเจ้าก็คู่ควรด้วยรึ?” รอยยิ้มเหยียดหยามของหลัวฝูบ่งบอกชัดแจ้งว่าเขาไม่เห็นเยาคุยอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
ยามนี้หลัวฝูไม่จำเป็นต้องมามัวลังเลแล้วว่า ระหว่างหลี่ว์มู่กับอ๋าวจินผู้ใดจะแข็งแกร่งกว่ากัน เพราะอ๋าวจินเมื่อครู่นี้ได้สูญเสียสติไปแล้ว นั่นหมายความว่าในด้านจิตใจ อ๋าวจินพ่ายแพ้ให้แก่หลี่ว์มู่อย่างขาดลอย และจากน้ำเสียงของหลี่ว์มู่ก็มองออกได้เช่นกันว่า หลี่ว์มู่ไม่ได้เห็นอ๋าวจินอยู่ในสายตาเลยสักนิด