เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 พั่วเสี่ยวผู้ตกตะลึงจนโง่งม
ส่วนลึกของดินแดนดวงดาวเทพปฐมฟ้า
ตำหนักหลังหนึ่งลอยเด่นอยู่กลางห้วงอวกาศลึก กำแพงเมืองสีทองอร่ามส่องประกายเจิดจ้าบาดตายามต้องแสงอาทิตย์ ยอดตำหนักทองคำสาดส่องลำแสงสีทองระยิบระยับ ชวนให้ผู้คนบังเกิดความรู้สึกเคารพยำเกรงขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ยามทอดสายตามองแต่ไกล สายหมอกลอยละล่องบดบัง แลดูเผิน ๆ ดั่งภาพลวงตา ความใหญ่โตมโหฬารของตำหนัก ชวนให้รู้สึกว่าทอดสายตามองไปไม่เห็นจุดสิ้นสุด บนซุ้มประตูด้านหน้าสูงห้าจั้ง สลักอักษรตัวใหญ่สามตัวว่า “ตำหนักปฐมสวรรค์”
ความโอ่อ่าตระการตาของตำหนักคล้ายกำลังบอกเล่าถึงสถานะอันสูงสุดของผู้เป็นเจ้าของ ยามนี้ดวงตะวันลอยเด่นอยู่กึ่งกลางนภากาศ แสงแดดอันสดใสสาดส่องลงบนกระเบื้องเคลือบประกายระยับ ชโลมให้ทั่วทั้งตำหนักอาบไปด้วยสีทองอร่ามตา แม้จะมองมาจากที่ไกลแสนไกลก็ยังพอมองเห็นได้ราง ๆ