กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 รังเกียจและความเวทนา
หลังจากหลี่ว์มู่ผายมือเชิญหลานชิ่นเข้ามาในหอคอยแล้ว ก็เดินไปข้างโต๊ะ ยกมือขึ้นพลางกล่าวส่งสัญญาณว่า “เชิญนั่ง”
หลานชิ่นค้อมกายกล่าวขอบคุณ จากนั้นจึงนั่งลง ชั่วขณะนั้นหลานชิ่นแสดงออกอย่างสง่างามเปิดเผย ทั้งยังไม่เสียมารยาทแม้แต่น้อย
“แม่นางหลานชิ่น มาหาข้ามีธุระอันใดหรือ” หลี่ว์มู่เข้าประเด็นโดยตรง อันที่จริงมีเรื่องราวใดกันแน่ ที่ทำให้เด็กสาวซึ่งไม่เคยไปมาหาสู่กันผู้นี้มาหาตนเอง
“คุณชายหลี่ว์ ข้าก็ไม่อ้อมค้อมแล้ว ข้าอยากขอร้องให้คุณชายช่วยข้าในการมหาประชุมมรรคมนุษย์เจ้าค่ะ” หลานชิ่นใช้เสียงอันไพเราะน่าฟังนั้นเอ่ยถึงสิ่งที่ตนเองต้องการร้องขอ