เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 76 เทพวิญญาณโกลาหล
“รีบหนีเร็ว มารโลหิตมาแล้ว!”
ณ เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งของจักรวรรดิเทพวิญญาณซึ่งอยู่ใกล้กับป่าซางมู่ ผู้คนต่างพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างทุลักทุเล เหล่าคนชราและเด็ก ๆ ที่คลานหนีไม่ไหวต่างเฝ้ามองเมฆโลหิตบนท้องฟ้าที่กดทับลงมาอย่างบดบังแผ่นฟ้ามิดแผ่นดินด้วยความสิ้นหวัง
เด็กน้อยทั้งหลายถูกบิดามารดาที่หนีเอาชีวิตรอดทอดทิ้ง เมื่ออยู่ต่อหน้าความหวาดกลัว บิดามารดาของพวกเขาก็ละทิ้งความรักไปจนสิ้น
เหล่าคนชราต่างสั่นระริกที่ริมฝีปาก ไม่รู้ว่ากำลังเอ่ยสิ่งใดอยู่ ทว่า ก็ไม่มีผู้ใดสนใจสิ่งเหล่านี้อีกต่อไปแล้ว
คนหนุ่มสาวที่ร่างกายแข็งแรงต่างพยายามหนีออกไปนอกเมืองอย่างสุดชีวิต แต่ทว่า พวกเขากลับพบว่าตนเองไม่อาจวิ่งหนีพ้นขอบเขตของเมฆโลหิตได้เลยแม้แต่น้อย
ในที่สุดเมฆโลหิตก็ตกลงมาราวกับพายุฝน ผู้คนยังไม่ทันได้ดิ้นรนขัดขืน ก็กลายสภาพเป็นซากกระดูกขาวร่างแล้วร่างเล่า